Spacer

Wieczorem wigilijnym puste ulice i osiedlowe parki,tylko od czasu do czasu przemyka samochód i chodnikiem spóźniony przechodzeń z nastawionym kapturem spieszy do bliskich,w zakamarkach wieżowców nie widać jak zwykle pijaczków.Tez kolędują Tylko my idziemy noga w nogę, chodnikiem,potem skręcamy na skwer i na przełaj przebijamy się pod dom weteranów.Zamierzam tu zorganizować wystawę z podroży nad Bajkał-oznajmiam gromkim głosem Bemowi.Ten macha na znak aprobaty ogonem i ociera się o nogę.Nie chce jednak iść aż po budynek,przeciąga na druga stronę jezdni.Idziemy więc dalej zgodnie z jego tym razem życzeniem,za oknami jarzą się choinki,słychać rozochocone alkoholem śmichy chichy,na balkonach młodzi palą papierosy i rzucają na skwer palące się race.Nic tu po nas-macha ogonem mój kumpel i ciągnie w kierunku Lazurowej.Ok piesku,tam sobie pomedytujemy.Na razie zróbmy siusiu.Proceder mój naśladuje Ben,podnosi nogę i leje jak z cebra na krawędź chodnika.Uszczęśliwieni zasuwamy krokiem marszowym do celu.Dobrze mieć takiego kumpla.Nie mówi,a jeśli tak to tylko szczeknie,zaskomli.Myśli jednak wiele i mądrzej niż ja,czuje wiele,a najważniejsze zniewala wiernością. Gdybyś piesku przemówił w noc wigilijną -dowiedziałbym się wiele o sobie, miałbym pojęcia co psy myślą w ogóle o człowieku.
Dalej szliśmy krok w krok w milczeniu, pogrążeni w wigilijnej medytacji wypatrując gwiazdy.Ale niebo zasłaniały napastliwie chmury.
Czy moja gwiazda koniecznie musi być w niebie? A nie lepiej szukać ją w swoim sercu,myślach?
Wigilia w sercu to jest to-krzyknąłem aż Ben zaskowytał z radości.I w optymistycznym nastroju gaworzyliśmy w drodze powrotnej.Opowiadałem o przyjaciółce Ani,słuchał oblizując się i machając ogonem,widocznie przypomniały mu się ostatnie jej smakołyki!Szymonie,Szymonie-ben ocierając się o nogę skomlał;
-powiedz mi kiedy nas nawiedzi, zaproś pod brzózkę!OK-tak się stanie-odpowiedziałem z radosnym przekonaniem.A kiedy byliśmy już pod naszą bramą podeszliśmy do przyjaciółki, obejmując jej białą kibic prosiłem o nieśmiertelność i dalszą radość bycia z Anią.Moja Penelopa tylko zadrżała,zaszumiała,a wiatr z jej gałązki zerwał żółty listek i poniósł nad moją galową w ciemną noc.Pozostał tam jeszcze jeden samotny,drżący.Co myśli maleńki listek na tej gałązce gdy silny wiatr porwał jego przyjaciela?

Swięta?

Na brak pogody w kraju można narzekać,lecz na święta nie ma powodu.Jest wysyp obfity,większy niż grzybów w zdewastowanych lasach podwarszawskich.Chcesz ,czy nie chcesz,ale musisz swiętowac, obowiązują bowiem z urzedu mimo,ze koscielne!.Boże narodzenie to już tradycja narodowa.Dzięki temu,ze kościół w mrocznej przeszłości potrafił tępiąc pogan, zaadaptować ich zwyczaje i obyczaje -m.in choinkę- Bosze narodzenia jest atrakcją nawet dla niewierzących i innowierców, dla ziemskich zaś ambasadorów boga oraz magazynów handlowych złotą żyłą.
Stoły uginają się od jadła i napoi.Jedz,pij i popuszczaj pasa jak za Sasa.Resztki jedzenia powędrują do wysypiska śmieci. Za tydzień przyjedzie śmieciarka,póki co wyżerkę mają szczury i koty,nie ważne,że smrodek z rozkładających się wiktuałów wiatr roznosi na wszystkie piętra i wkurza skacowanych , obżartych mieszkańców. Ale tradycji stało się za dość.I tak co rok to ten sam prorok,opłatek,podarki pod choinkę,banalne życzenia ble ble,a potem siup w świąteczny dziób.Zdrowie nasze ,gardła nasze...śpiew ,śpiew zapijaczonym co raz bardziej głosem..w śród nooocnej ciiszy niech świat cały słyszy jak my dzieciątko kochamy i JP2 mamy! ,potem kto jeszcze może na chwiejnych nogach fru na pasterkę .A jutro? Poprawiny,zaprawimy,odwiedziny wódzia,Gatka szmatka i znów picie,a nieraz mordobicie.Interwencja straży pożarnej,policji i pogotowia-to normalka w katolickich narodowych świętach.Amen

Anna ale nie panna

Daleko do ideału,zwłaszcza u ludzi ze zwichniętymi życiorysami,ze skrzywionymi poglądami,odbiegającymi o nieba od panujących standardów,Daleko nam tez do wartości chrześcijańskich.Po drodze pogubiliśmy je,nasi krewni,znajomi ubolewają nad tym , jesteśmy po zanawiasem katolickiego spoleczenstwa.A fakt ,ze w nim zyjemy nie powinien nas niepokioc.Tworzymy wszak juz zwarty szwadron kawalerii.szble w dlon i do boju!

Kogo boimy się/?Starości,chorób!Ludzi tez mimo,ze większość klepie zdrowaśki są niebezpieczni.Mogą skrzywdzić,pójdą do spowiedzi,dostana rozgrzeszenie.
A my spowiadamy się sami dla siebie i przed sobą!Anna i Szymon -to współcześni wygnańcy z raju.Zdarliśmy jednak sami listki figowe,a hulanki i swawole uznaliśmy za dar boży ,a modlitwa nasza to udany seks.Łączy ciała i ozłaca dusze.Ania za każdym zbliżeniem jest podobniejsza do Marii Magdaleny,a jej ciało wzbudza dreszcz pożądania i wyzwala pierwotne instynkty Goryla.Wyobraźnia pobudzona bezwstydnością dodaje animuszu. Obiecuję wielokrotnie,w następnym wcieleniu, w siódmym niebie,za daleką gwiazdą przeznaczenia Annę nie pannę zgwałcę tysiące razy w sekundzie kosmicznej, a potem kochać będę na gwiezdnych promyczkach,w dziurach kosmicznych i pulsujących falach między planetarnych.Anna nie panna ,a Szymon nie kawaler są nie do zdarcia,a tylko do miłego zwarcia podczas którego się iskrzy i czas mdleje z namiętności.Oni są nieśmiertelni,prą do przodu na przekór wichrom i zawieruchom większym niż burza w szklance!